โจโฉนั้นนับว่าเป็นผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ นิยมชมชอบผู้มีปัญญา ขอให้เป็นผู้มีความสามารถเถอะ ต่อให้เป็นฝ่ายตรงข้าม เขาก็มักจะหาทางดึงตัวมาอยู่ด้วยเสมอ อย่างกวนอูน้องร่วมสาบานของเล่าปี่ ครั้งหนึ่งก็เคยมาอยู่ด้วยโจโฉ แม้จะด้วยความจำยอมก็ตาม แต่โจโฉก็เลี้ยงดูอย่างดีหวังจะซื้อใจกวนอูไว้ หรืออย่างเตียวเลี้ยว เตียวคับ โกลำ เหล่านี้โจโฉก็ดึงตัวมาอยู่ด้วยทั้งนั้น แม้ว่าจะมีขุนพลเอกอยู่มากมายก็ตามที ทางฝ่ายบุ๋นก็เคยดึงตัว ชีซี มาจากเล่าปี่ แต่เสียดายที่เขาพรากชีซีมาด้วยเล่ห์จึงไม่อาจซื้อใจชีซีได้
บรรดากุนซือของโจโฉนั้นมีมากมาย ทั้งซุนฮก ซุนฮิว กาเซี่ยง เทียหยก เป็นต้น แต่มีคนหนึ่งที่โจโฉรักและไว้วางใจมากที่สุดคือ กุยแก เสนาธิการที่หนุ่มที่สุดของเขาหลายครั้งที่โจโฉขอฟังความเห็นของกุยแกก่อนการตัดสินใจใดๆ ก็ตาม และหลายครั้งที่แม้กุยแกจะเห็นต่างจากปราชญ์คนอื่นๆ แต่โจโฉกลับไว้ใจเชื่อเขามากกว่า และถ้าผมจำไม่ผิด มีเพียงกุยแกคนนี้ผู้เดียวที่โจโฉเอ่ยปากว่าอยาจะฝากฝังให้ทำการใหญ่สืบต่อจากเขา
กุยแกคนนี้แหละที่เคยทัดทานมิให้สังหารเล่าปี่เมื่อครั้งที่พระเจ้าอาหนีภัยมาอยู่กับโจโฉ เพื่อหวังใช้เล่าปี่ในการ Repositioning ของโจโฉ (ตามอ่านได้ที่ การrepositioning ของโจโฉ) ต่างจากกุนซือท่านอื่นที่แนะว่าให้รีบฆ่าเล่าปี่เสีย และกุยแกผู้นี้ที่ชี้ข้อดี ๑๐ ประการของโจโฉ และข้อด้อย ๑๐ ประการของอ้วนเสี้ยว ทำให้โจโฉเกิดมานะและสามารถพิชิตอ้วนสี้ยวได้ในที่สุด
หลังจากที่โจโฉเอาชนะอ้วนเสี้ยวยึดกิจิ๋วได้แล้ว ต่อมาก็ตามเก็บอ้วนถำกับอ้วนฮี หวังจะกำราบภาคเหนือให้สงบให้ได้ ระหว่างการเดินทางที่กันดาร กุยแกก็ล้มป่วย แต่ก็ยังอุตส่าห์แนะให้โจโฉนำทัพม้ารุกเข้าตีเร็ว แล้วให้กองทัพที่ใหญ่โตอุ้ยอ้ายเคลื่อนพลไปพักที่อิจิ๋ว แล้วกุยแกก็กลับไปรักษาตัวที่อิจิ๋ว แต่ไม่นานนักเขาก็สิ้นใจเพราะโรคร้ายด้วยวัยเพียง ๓๘ ปี
ฝ่ายโจโฉบุกเข้าตีอ้วนซงและอ้วนฮีแต่ไม่สำเร็จ ทั้งสองหนีไปพึ่งกองซุนของ โจโฉจึงยกทัพกลับอิจิ๋วและทราบข่าวว่ากุยแกถึงแก่กรรม ก็เสียใจเป็นอันมาก ก่อนตายกุยแกฝากจดหมายถึงโจโฉความว่า “ยินข่าวว่าอ้วยซง อ้วนฮี ไปเลียวตั๋ง ขอท่านจงอย่ายกทัพไป กองซุนของระแวงตระกูลอ้วนเกรงจะยึดแดนไป หากท่านไปตี พวกมันจะสามัคคี ต้องใจเย็นรอสักก่อน พวกมันจะแตกคอฆ่าฟันกันเองอย่างแน่นอน” มิทันไรก็มีม้าเร็วจากกองซุนของหิ้วหัวอ้วนซงและอ้วนฮีมาสวามิภักดิ์โจโฉ
โจโฉกล่าวต่อหน้านายทหารและกุนซือว่า “พวกท่านอายุใกล้เคียงกับข้า แต่กุยแกยังหนุ่ม ข้าหวังฝากฝังการใหญ่ ไม่คิดว่าเขาจะอายุสั้น ทำให้ข้าเสียใจ กุยแกตายเหมือนฟ้าทำร้ายข้า”
โจโฉยังกล่าวถึงกุยแกอีกครั้งต่อหน้านายทหารและเสนาธิการเมื่อครั้งพ่ายแพ้ที่ศึกเซ็กเพ็ก ครั้งนั้นโจโฉถึงกลับร้องว่า “ถ้ากุยแกยังอยู่ เขาคงไม่พ่ายแพ้เยี่ยงนี้” ทำเอาทุกคนถึงกับละอายใจ
เป็นปกติที่ผู้นำมักจะต้องมีที่ปรึกษาดีไว้ข้างกาย ที่ปรึกษาดีหมายถึงผู้ที่คอยให้คำเสนอแนะอย่างชาญฉลาด บางครั้งบางหนที่ปรึกษานั้นอาจจะต้องมองการณ์ไกลกว่าผู้เป็นนายเสียด้วยซ้ำ ฝ่ายนายนั้นต้องเลี้ยงดูและให้ความไว้วางใจลูกน้องเช่นกัน ความเชื่อใจนั้นเป็นสิ่งสำคัญ จะอยู่กันยืดหรือไม่ก็ขึ้นกับความเชื่อใจนี้แล และควรฟังความอย่างรอบคอบ ที่ปรึกษามีไว้ให้ปรึกษา หากไม่ฟังเขาแล้วก็อย่าให้เขาเสียเวลาอยู่ด้วยเลยจะดีกว่า
“…งานสำเร็จลง ก็ด้วยเราช่วยกัน
ไม่ควรดื้อถือรั้น ฟังไม่ห้าม
เป็นนายเขาเอาแต่ใจ ใครก็ตาม
ควรฟังความเห็นอื่นบ้าง เป็นทางดี…”
