ลองค้นหาข้อมูลดู เขาว่ากันว่าเพลงของ วงตาวัน เป็นโปรเกสซีฟ … ผมไม่รู้หรอกว่าไอ้โปรเกสซีฟนี่มันเป็นยังไง ผมไม่รู้เรื่องทฤษฎีเพลง ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องดนตรี เป็นเพียงคนฟังเพลงคนหนึ่งเท่านั้น และเป็นคนหนึ่งที่รู้สึกชื่นชอบผลงานของ วงตาวัน
ผมรู้จัก วงตาวัน ครั้งแรกตอนเกือบจะเอ็นทรานซ์ จากอัลบัม ‘ม็อบ’ รู้สึกว่าจะได้รางวัลอะไรซักอย่างนี่แหละ แต่มาฟังเอาจริงๆ ตอนอยู่ปีหนึ่งตอนที่ออกอัลบัม ‘๑๒ ราศี’ ซึ่งผมคิดว่าน่าจะเป็นอัลบัมที่ประสบความสำเร็จมากๆ ของพวกเขา ในยุคนั้นเป็นยุคทองของ เพลงอินดี้ มีวงดนตรีแปลกๆ โผล่หน้าออกมามากมาย ใครที่ฟังเพลงอินดี้จะรู้สึกว่าเท่เอามากๆ ทั้งที่บางทีก็ฟังไปตามกระแส อะไรคืออินดี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันในตอนนั้น เพราะปกติก็ไม่ใช่คนที่ชอบฟังเพลงซักเท่าไหร่
สำหรับอัลบัม ๑๒ ราศี มีโอกาสได้ฟังด้วยความบังเอิญ เมื่อมีรุ่นพี่คนหนึ่งเอามายัดใส่หู …ต้องเรียกอย่างนั้นจริงๆ เพราะจำได้ว่าผมนั่งตากแดดอยู่เพลินๆ แกก็เดินเข้ามาเอาหูฟังยัดเข้าในรูหูของผมแล้วก็ว่า ‘มึงต้องฟัง เดี๋ยวจะชอบ’ การฟังเพลงในช่วงนั้นของผมค่อนไปทางเปิดทิ้งเสียมากกว่า เปิดให้มันมีเสียงอะไรไหลผ่านหู แต่ไม่ได้ตั้งใจฟัง บางทียังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันร้องว่าอะไร เพียงเพราะรำคาญกับเสียงรอบข้างก็เลยหาเสียงอะไรยัดใส่หูเพื่อให้ตัวเองมีสมาธิ เป็นวิธีที่แปลกอยู่ไม่น้อย พอมาในปัจจุบันกลับไม่สามารถทำแบบนั้นได้อีก เพราะอะไรก็ไม่รู้
เมื่อได้มาฟังเอาจริงๆ ก็รู้สึกว่าเพลงของ วงตาวัน นี่ก็น่าสนใจดี ไม่เคยรู้จักหน้าตาของพวกเขาหรอกนะครับ รู้เลาๆ ว่ามีสมาชิกเป็นอดีตวงแมคอินทอช ซึ่งก็พอจะเคยได้ยินผลงานเหมือนกัน ผมว่าเพลงของพวกเขาจะร็อคก็ไม่ใช่ จะป๊อบก็ไม่เชิง เนื้อหาก็ไม่ใช่จะรักหวานแหวว เกือบจะออกแนวเพื่อชีวิตเสียด้วยซ้ำ ก็บอกแล้วว่าผมน่ะไม่รู้เรื่องเพลงกะเขาหรอก
เพลงที่ผมรู้ว่าชอบมากๆ คือเพลง นางไม้ เป็นเพลงที่คร่ำครวญถึงหญิงสาวที่ชวนให้ใจหวั่นไหว แต่แล้วเมื่อพยายามจะเข้าถึง เธอก็เสือกหนีจากไปอย่างไม่ทันตั้งตัว
“…คืนอุ่นไอในนวลเนื้อแนบกาย พลีหัวใจให้เธอหมดดวง
ตั้งใจจะพลีให้ทั้งปวง โอ้นาง เธอกลับจางหาย
เธออยู่ไหน ไม่กลับ ความลับอันไม่มีคำตอบ
จะคว้าพรายไร้เงา ที่ไหนในลมหอบ
เธอคือแสงดวงหนึ่ง ดูงดงามเมื่อยามปรากฎ
ฝากไว้เพียงรอยจาง ดังน้ำตารินหยด…”
ความโดดเด่นของ ๑๒ ราศี คือเนื้อร้องที่บรรจงแต่งอย่างสละสลวยราวกับบทกวีชั้นเลิศ ทุกเพลงจะรื่นหูด้วยการร้อยเรียงคำที่คล้องจอง เป็นบทเพลงที่เขียนขึ้นอย่างบรรจงจริงๆ ครับ ไม่เหมือนเพลงทั่วไปที่หาความคล้องจองและจังหวะของถ้อยคำแทบไม่พบ อีกเพลงหนึ่งที่เป็นที่กล่าวขวัญมากเหลือเกินคือเพลง Sweetness เป็นเพลงสากลเพลงเดียวในชุดนี้ แต่เนื้อร้องโดย คุณ Todd Lavelle หรือที่รู้จักกันในชื่อ ทอดด์ ทองดี นั่นเอง
หลังจากฟัง ๑๒ ราศี แล้ว ผมก็ลองหาเพลงเก่าๆ ของพวกเขามาฟัง แต่ก็ยากเต็มทน สมัยนั้นยังไม่มีอินเทอร์เน็ตครับ การควานหาเพลงเก่าๆ ก็นับว่ายากเอาการ จนปี ๒๕๓๗ พวกเขาออกอัลบั้มพิเศษ Autography เป็นการรวบรวมเพลงเด่นๆ จากสามชุดแรกเอาไว้ ตามประสาคนมักง่ายอย่างผมก็ยอมเสียเงินซื้อมาฟัง เท่าที่คุ้นหูกันที่สุดเห็นจะเป็นเพลง “หุ่นกระบอก” ที่คร่ำครวญรำพันระคนความน้อยอกน้อยใจที่สาวเจ้าไม่เห็นในน้ำใจ มองคนรักเป็นเพียงหุ่นกระบอกที่จะให้ทำอะไรก็ได้ตามแต่ใจ
“…คุณคงเห็น ฉันไม่มีหัวใจ
ทำฉันอย่างไรก็ได้เหมือนหุ่น
ให้สุข ให้ทุกข์ แล้วแต่ใจคุณ
ฉันเป็นเพียงหุ่น ให้คุณเชิดตามใจ…”
วงตาวัน ออกอัลบั้มสุดท้ายในปี ๒๕๓๙ เป็นเพลงสากลทั้งหมด แต่ผมก็ไม่เคยได้ฟังสักเพลง ชุด ๑๒ ราศี นั่นคืออัลบั้มเต็มชุดแรกและชุดสุดท้ายที่ผมตั้งใจฟังอย่างจริงๆ จัง หากจะไม่นับอัลบั้มรวมฮิต Autography จากนั้นมาวงตาวันก็หายสาบสูญไปจากวงการเพลงเมืองไทย สมาชิกแต่ละคนก็แยกย้ายไปตามทาง เหลือไว้เพียงบทเพลงดีๆ ที่ไม่มีคนฟังเมื่อวันก่อน แต่กลายเป็นเพลง ‘คลาสสิก’ ของคนฟังในวันนี้
ข้อมูลของ วงตาวัน ไปเปิดดูใน google เอาเองละกัน มีหลายคนเขียนบรรยายเอาไว้ ถ้าอยากจะฟังเพลงของพวเขา เดี๋ยวนี้ก็หาฟังง่ายๆ ผ่าน youtube สะดวกกว่าสมัยก่อนเยอะเชียวล่ะ
ตอนนี้วงตาวันมี fanpage แล้วนะคะ ^^
http://www.facebook.com/TheWongTawan?ref=ts